Një vit me barinjtë e Lazaratit
Nga kullotat e verës te djathi i dimrit: si e jeton vitin një familje barinjsh në Lazarat.
“Djathi i mirë nuk bëhet me nxitim. Bëhet me kohë, me kujdes dhe me dashuri për bagëtinë.”
Dita e Xha Rexhepit fillon para agimit. Para se dielli të dalë mbi malet e Gjirokastrës, delet janë mjelë dhe qumështi është në kazan. Kështu e ka nisur ditën babai i tij dhe gjyshi para tij.
Në pranverë tufa ngjitet drejt kullotave të larta, ku bari është i freskët dhe plot me trumzë e çaj mali. Barinjtë thonë se pikërisht këto bimë i japin djathit të Lazaratit shijen që nuk e gjen gjetiu.
Vera është stina e punës më të madhe: mjelje dy herë në ditë, djathë i ri çdo mëngjes dhe fuçi që mbushen për dimrin. Në vjeshtë tufa zbret sërish pranë fshatit dhe familja mblidhet për të shënuar fundin e stinës me këngë e sofër.
Sot nipërit e Xha Rexhepit ndihmojnë në vathë dhe mirëpresin vizitorë që duan ta shohin nga afër këtë jetë. Për familjen, çdo vizitor është një arsye më shumë që tradita të vazhdojë.